Proceedings of the International scientific and practical conference ― Modern Research And Education‖ (February 16-18, 2026) / Publisher website: www.naukainfo.com. – Warsaw, Poland, 2026. - 247 p.

221 Rodowód stanowi swego rodzaju pomost między pokoleniami, który pozwala człowiekowi uświadomić sobie swoje miejsce w życiu poprzez wzmocnienie duchowej więzi z przodkami, a także staje się narzędziem kształtowania szacunku dla tradycji narodowych i dziedzictwa kulturowo-historycznego. Badając i tworząc swój drzewo genealogiczne, znalazłem dla siebie główną misję życiową – pozostawienie śladu w historii rodziny poprzez odrodzenie i zachowanie informacji oraz pamięci o swoich przodkach dla potomków. Nasze nazwisko – Nebelski – pojawiło się na Podolu i rozprzestrzeniło się w rejonie Dunajecka, niedaleko Kamieńca Podolskiego, na początku XVIII wieku, kiedy to kilka rodów przeniosło się na ziemie Potockich. Moja rodzina osiedliła się w miejscowości Smotrychówka, niedaleko miasta Smotrych po 1735 r., gdzie pozostała przez długi czas. Moje poszukiwania rozpoczęły się tradycyjnie od skromnych wspomnień o naszej rodzinie od ojca i jego sióstr, którzy w XX wieku ulegli ukraińczeniu i nie pamiętali tego, co działo się w odległej przeszłości. Dowiedziawszy się, że nazwisko zostało wpisane do księgi Podolskiego zgromadzenia szlacheckiego z 1861 r. w części 1, udało mi się sporządzić roboczy schemat rodu, ale nie znalazłem w nim mojego pradziadka. Powtórzyło się to również w późniejszych wydaniach z 1897 i 1913 r., które zostały uzupełnione [1]. Jednak optymizmu dodała praca K. Pułaskiego o szlacheckich rodach Podola, Wołynia i Ukrainy, w której wskazano przedstawicieli pierwszej gałęzi naszego rodu [2, s. 132-133]. Dalsze poszukiwania doprowadziły mnie do Państwowego Archiwum Obwodu Khmelnickiego (DAKhMO), które zaczęło publikować swoje materiały w Internecie i na platformie Facebook, gdzie znalazłem swoje nazwisko na liście osób zatwierdzonych w szlachcie guberni podolskiej oraz w znanych genealogom rodowodach szlachty z 1802 roku w dwóch językach: polskim i rosyjskim ( Rys. 1. Górna część obrazu rodowodu w języku polskim. Rys. 2. Górna część obrazu rodowodu w języku rosyjskim).